Artikelen

Artikel in het NRC: Doe ons maar een nanny.
Het NRC heeft een artikel geplaatst over kinderopvang door een nanny. Kinderopvang aan huis wint aan populariteit, en niet alleen in de topinkomens. Een nanny geeft een gezin veel rust en is ook niet zo duur als het lijkt. Het is bij 2 of meer kinderen vaak voordeliger dan andere vormen van kinderopvang. Het artikel is te vinden via de volgende link.

NRC - doe mij maar een nanny - Ninera Kinderopvang aan huis Deventer nannybureau gastouderbureau.

Vervelen is goed – Te strakke agenda remt zelfstandige ontwikkeling
We mogen wat minder activiteiten inplannen en de kinderen wat vrijer laten spelen. Een te strakke agenda remt de zelfstandige ontwikkeling, concluderen Amerikaanse wetenschappers uit een nieuwe studie.
 
Voor veel kinderen ligt de agenda grotendeels al vast. Met tennis- of paardrijkampen, lessen Frans, boerderijdriedaagse en schaakinitiaties. Aldus de onderzoekers: “Menig ouder heeft de neiging om de vrije tijd van hun kinderen vol te proppen met georganiseerde activiteiten. Zoon- of dochterlief zou zich ook af en toe eens moeten vervelen.”
Voldoende vrij spel – zoals buiten ravotten met vriendjes, een boek lezen of zich uitleven met een videospel – is volgens psychologen en neurowetenschappers van de Universiteit van Colorado Boulder cruciaal is voor de ontwikkeling van een kind. Dat leiden professor Yuko Munakata en zijn team af uit hun onderzoek bij zeventig zesjarigen, een studie die dit jaar gepubliceerd werd in het vakblad Frontiers in Psychology.
 
Kinderen die meer vrij spelen, zullen zich makkelijker spontaan eigen doelen stellen en die doelen ook halen. Meer tijd aan gestructureerde activiteiten spenderen, zou net een negatieve impact hebben op hun ‘executieve functie’, een hogere controlefunctie in de hersenen.
Die executieve functie is enorm belangrijk, verklaart Munakata. “Het helpt kinderen op veel manieren in het dagelijkse leven. Van flexibel switchen van activiteit naar activiteit, woede-uitbarstingen onder controle houden tot niet meteen hun zin willen krijgen en zich spontaan doelen voorop stellen.” De professor spreekt van “intrigerende resultaten” die nu door bijkomend onderzoek bevestigd moeten worden.
 
Verveling is goed
Munakata is niet de eerste die pleit voor meer ongedwongen en ongestructureerd vermaak. Eerder stelde de Amerikaanse psychologieprofessor Peter Gray al dat vrij spel, zonder volwassenen in de buurt, de fantasie en creativiteit stimuleert en kinderen helpt om hun empathisch vermogen te ontwikkelen.
Vanwaar dan die nood om de agenda van honderd-en-een activiteiten te voorzien? Los van de praktische kant, is er ook sprake van een maatschappelijke verschuiving. Door het verdwijnen van veel publieke ruimte is er een verschuiving naar een meer georganiseerd aanbod, zegt psycholoog Stefan Ramaekers (KU Leuven).
Activiteiten met toezicht hebben ook een aura van veiligheid. “Vroeger lieten ouders hun kinderen ook makkelijker buiten spelen omdat er meer sociale controle was in de buurt.”
Doordat de meeste gezinnen nu kleiner zijn, gaan ouders ook meer investeren in hun kind(eren). Ze willen nu eenmaal het beste voor zoon of dochter. “Het kind als project. Ouders voelen vaak de druk om in zoveel mogelijk talenten van hun kind te investeren”, legt Ramaekers uit. “Er leeft ook de idee dat je geen moment onbenut mag laten. Terwijl een kind zich volgens mij gerust eens mag vervelen. Doorgaans is het een begin van een fantasierijke zoektocht, en zullen ze zelf wel iets vinden om zich bezig te houden.”
 
Loslaten
We mogen de controle van tijd tot tijd dus durven loslaten. Voor kinderen is het net belangrijk om af en toe de tijd te vergeten en zich volledig te verliezen in hun eigen spel.
Directe link.
Onderzoek wijst uit: een baby van negen maanden observeert al sociale relaties
Het onderzoek wijst uit dat kinderen al heel jong sociale contacten van anderen observeren. Meer dan wij misschien wel dachten. Wanneer baby’s iets zien dat ze niet verwachten, kijken ze langer om het mogelijk beter te begrijpen. Ze zien bijvoorbeeld of volwassenen elkaar mogen of niet. Dat betekent dat ze al in staat zijn sociale relaties van andere mensen in de gaten te houden, en dat is volgens de onderzoekers verrassend. Zoe Liberman, een van de onderzoekers van de University of Chicago, geeft aan dat het voor ouders en opvoeders interessant is om te weten dat baby’s in de gaten houden wat er in de wereld om hen heen gebeurt en dat ze conclusies trekken uit sociale interacties. Het roept vragen op over hoe baby’s denken over wie langs komt of niet. Het is in ieder geval het eerste bewijs dat de wortels van sociale cognitie (het redeneren over sociale relaties als in de zin van het hebben van voor- en afkeuren) kan worden herleid tot in de kinderschoenen. ‘Friends or foes: Infants Use Shared Evaluations to Infer Others’ Social Relationships’ is gepubliceerd in Journal of Experimental Psychology: General.
Link 15-01-2014